Δημήτρης Αναστασίου*
Διαβάζω ότι με απόφαση της υπουργού Παιδείας Σοφίας Ζαχαράκη θα δημιουργηθεί η πλατφόρμα «Eduquality” μέσω της οποίας γονείς θα αξιολογούν το έργο των σχολείων. Η πρωτοβουλία παρουσιάζεται ως εργαλείο πολυκριτηριακής αποτίμησης, διαφάνειας και «συνεχούς βελτίωσης». Όμως, πίσω από τη θελκτική γλώσσα της ενδυνάμωσης και της συμμετοχής, ανακύπτουν κρίσιμα ζητήματα.
- Σε αντίθεση με προιόντα ή υπηρεσίες που πωλούνται στην ελεύθερη αγορά, όπου οι “πελάτες” είναι άμεσοι καταναλωτές, οι γονείς δεν είναι άμεσοι συμμετέχοντες της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Οι γονείς δεν διαθέτουν την άμεση εμπειρία για να αξιολογήσουν τη διδακτική αποτελεσματικότητα και τις εκπαιδευτικές παρεμβάσεις. Αυτό που συνήθως αποτιμούν είναι η υποκειμενική ικανοποίηση: αν «τους αρέσει» το σχολείο. Η ικανοποίηση, όμως, δεν ταυτίζεται με την ποιότητα. Ένα σχολείο μπορεί να είναι απαιτητικό, παιδαγωγικά αυστηρό ή χαλαρό, συμπεριληπτικό και ταυτόχρονα αντιδημοφιλές.
