ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: Μιλώντας για τις αυξήσεις στους μισθούς

Αυτές είναι οι φοβερές και τρομερές «αυξήσεις» στους μισθούς από 1η Απρίλη. Κάθε μέρα του πολέμου που περνάει ΜΟΝΟ η βενζίνη ανεβαίνει σχεδόν 1 λεπτό (συνολικά 25% αύξηση από την αρχή του πολέμου), τα λιπάσματα έχουν διπλασιαστεί μέσα σε λίγο καιρό κ.ο.κ. Οι πραγματικές αυξήσεις πετάνε στον ουρανό της Σαουδικής Αραβίας, στις τσέπες των επιτήδειων Λαζαρίδηδων, Φραπέδων και ΟΠΕΚΕΠΕδων, στα 144 εκ. ευρώ για τις πλατφόρμες αξιολόγησης, bullying, «υπολογισμού κενών» κ.α. και λείπουν απ τις τσέπες μας, έχουν γίνει το λεγόμενο «υπερπλεόνασμα» που δεν επιστρέφεται ποτέ.

Η αύξηση των 40 ευρώ μικτά (από 880 σε 920 τον μήνα) αντιστοιχεί σε περίπου 24 ευρώ καθαρά για κάθε εκπαιδευτικό. Το ποσό είναι πενιχρό και δεν καλύπτει παρά σε μικρό ποσοστό τις απώλειες από την ακρίβεια (που υπολογίζονται σε 128 ευρώ τον μήνα καθαρά κατά μέσο όρο από το 2019) ενώ οι αμοιβές των προμνημονιακών ετών παραμένουν πολύ μακριά.

Ο καθαρός μισθός των εκπαιδευτικών, παρότι ονομαστικά έχει αυξηθεί, υπολογίζεται ότι λόγω του πληθωρισμού που έχει διαβρώσει το 21% της αξίας των χρημάτων στην Ελλάδα μέσα σε 7 χρόνια, έχει χάσει (και συνεχίζει κάθε μήνα να χάνει) κατά μέσο όρο 128 ευρώ καθαρά τον μήνα σε πραγματική αγοραστική δύναμη.

Επομένως, οποιαδήποτε αύξηση θα πρέπει κατ’ αρχάς να ξεκινάει τουλάχιστον από αυτό το ποσό των 128 ευρώ τον μήνα καθαρά (περίπου δηλαδή 10% αύξηση), με στόχο να επανέλθουμε στην αγοραστική δύναμη του 2019 και στη συνέχεια να δοθούν αντίστοιχα πολύ μεγαλύτερες αυξήσεις και Δώρα ώστε να επανέλθει η αγοραστική δύναμη των εκπαιδευτικών σε προμνημονιακά επίπεδα. Μέχρι τότε, με όρους μισθολογικούς τουλάχιστον, ουσιαστική αναίρεση του Μνημονίου όχι απλά δεν έχει γίνει αλλά στην πραγματικότητα, σε πραγματική αγοραστική δύναμη δηλαδή, οι εκπαιδευτικοί βρίσκονται σε χειρότερη θέση από ότι ακόμη και τα χρόνια του Μνημονίου: τα λεφτά μπορεί να φαίνονται περισσότερα αλλά αγοράζουν λιγότερα πράγματα από ότι τότε.

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος, πρέπει να διεκδικήσουμε συλλογικά μισθούς αξιοπρέπειας:

·         Αύξηση 20% στις καθαρές αποδοχές άμεσα ώστε να αναπληρωθούν οι απώλειες των τελευταίων 7 ετών και ένα μέρος των προμνημονιακών αποδοχών.

·         Καθιέρωση μηχανισμού αναπλήρωσης απωλειών λόγω ακρίβειας (ΑΤΑ–Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή).

·         Επαναφορά κλεμμένου κλιμακίου ετών 2016 και 2017.

·         Κατάργηση μνημονιακής κράτησης 2% «υπέρ ανεργίας».

·         1.200 ευρώ στον νεοδιόριστο καθαρά κι αντίστοιχες αυξήσεις σε όλα τα κλιμάκια.

·         Επαναφορά Δώρων. Αύξηση επιδόματος ανεργίας και απόδοσή του στους δικαιούχους χωρίς τους περιορισμούς του 50% με POS.

·         Επαναφορά επιδομάτων Εξωδιδακτικής Απασχόλησης, Διδακτικής Προετοιμασίας, Ειδικής Αγωγής.

·         Στήριξη στον νεοδιόριστο και στον αναπληρωτή εκπαιδευτικό με παροχή φθηνής στέγασης και σίτισης.

·         Προσιτή ιατρική-οδοντιατρική-φαρμακευτική κάλυψη. Επαναφορά της παροχής γυαλιών όρασης ανά διετία.

Λαός και Κολωνάκι

Στις 18 Σεπτεμβρίου του 2006, η ΔΟΕ ξεκινούσε απεργία διαρκείας με πρώτο αίτημα την αύξηση των μισθών των εκπαιδευτικών. Η κυβέρνηση της ΝΔ απάντησε χτυπώντας τις απεργιακές συγκεντρώσεις με ΜΑΤ και δακρυγόνα και με μια «αύξηση» των 17,5 ευρώ μεικτά (ούτε 13 καθαρά) στο μισθό μας, ανά εξάμηνο επικαλούμενη τους «δημοσιονομικούς περιορισμούς»! Τέσσερις μήνες μετά, στις 16 Ιανουαρίου 2007, ο γνωστός κύριος Λαζαρίδης διορίστηκε ως Ειδικός Επιστήμονας από το Υπουργείο Παιδείας, με μισθό 3.000 ευρώ, ενώ δε διέθετε το απαραίτητο πτυχίο ΑΕΙ.

 Και φυσικά υπάρχει ένα αίσθημα οργής όταν κάποιος διορίζεται σε θέση Ειδικού Συμβούλου Υπουργείου με πλαστό πτυχίο ενώ πχ το 50 % των νεοδιόριστων του 2021 πέραν του πτυχίου είχε και μεταπτυχιακό, το 7% διδακτορικό και ο Μέσος Όρος προϋπηρεσίας ΟΛΩΝ των διοριστέων ήταν πάνω από 60 μήνες πλήρους προϋπηρεσίας μέσα στην τάξη (με μέγιστο όριο προσμέτρησης τους 120 μήνες) και όλα αυτά με μισθό 800-900 ευρώ και να έχεις και τον μπαμπούλα των πειθαρχικών και της αξιολόγησης από πάνω.

Η παραίτηση Λαζαρίδη είναι ένα επικοινωνιακό μαχαίρι στα πλευρά της κυβέρνησης καθώς η ίδια επέλεγε μέχρι πριν λίγες μέρες να τον καλύπτει ΑΠΟΛΥΤΑ.

 Η κατάργηση της μονιμότητας είναι αιτία πολέμου!

Όμως η ιστορία δεν θα προχωρήσει με το «επικοινωνιακά». Θα πρέπει να προχωρήσει από εδώ και πέρα με το ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ. Μπροστά μας έχουμε τις κινητοποιήσεις για τις διώξεις και την απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 13 Μάη. Μήπως υπάρχει πλέον κανένας αφελής που να ισχυρίζεται ότι η κατάργηση της μονιμότητας στο δημόσιο προωθείται για να βελτιωθούν οι δημόσιες υπηρεσίες και όχι για να γεμίσει το δημόσιο με γαλάζια παιδιά; Κι όλα αυτά μετά την περίπτωση Λαζαρίδη; Μετά την περίπτωση Τυχεροπούλου; Εκπαιδευτικοί σέρνονται σε πειθαρχικά γιατί συμμετέχουν στην Απεργία-Αποχή από τις διαδικασίες της αξιολόγησης, μια νόμιμη απεργία-αποχή που προκηρύχθηκε από το σωματείο τους, ενώ γύρω μας τα σκάνδαλα, η εκμετάλλευση και η παρανομία κάνουν πάρτι... 

 

Στις 15 Μάη ξεκινάει η αναθεώρηση του Συντάγματος με την κυβέρνηση να βάζει και το άρθρο 103 - της μονιμότητας των ΔΥ δηλαδή, επιδιώκοντας να τη συνδέσει με την αξιολόγηση. Είναι πολύ κρίσιμο να μη βρει τους 180 πρόθυμους βουλευτές να καταργήσουν ΚΑΙ τη μονιμότητα. Και πρέπει να φροντίσουμε εμείς γι αυτό. Και σίγουρα η δουλειά αυτή είναι πολύ δύσκολη, μια συνηθισμένη 24ωρη διαμαρτυρία δε φτάνει, χρειάζονται πολλά περισσότερα...